سیاستگذاری و سرمایه گذاری توریسم در رودبار قصران
اگر گردشگری را بعنوان یک صنعت قلمداد کنیم ،قطعا سرمایه گذاری بخش حیاتی و چشمگیری را در آن شکل خواهد داد چرا که برای توسعه گردشگری نیاز به خرید و تهیه فنآوری گردشگری می باشد .مروزه سرمایه گذاری گردشگری در جهان بطور کلان و وسیع معمولا توسط شرکتهای خدمات مسافرتیو تورگردان های بزرگ صورت می گیرد . معمولا منافع اصلی رونق گردشگری نیز به همین شرکتها می رسد که یکی از اهداف توسعه پایدار انتقال این منافع از شرکتهای گردشگری به سمت جامعه مقصد می باشد. اما آنچه که مهم است این نکته است که برای سرمایه گذاری های گردشگری ، بخش خصوصی بهتر و مناسب تر است .
سرمایه گذاری های گردشگری در رودبار قصران باید بصورت خرد و کوچک تر انجام گیرد. ولی اگر هماهنگی و همکاری با ارگان های دولتی صورت گیرد حتی سرمایه گذاری های کلان نیز قطعا مفید خواهد بود . تاسیس تله کابین و راه اندازی سایتهای تفریحگاهی در حیطه آن می تواند نمونه ای از سرمایه گذاری کلان باشد . یکی از مشکلات بخش سرمایه گذار و برنامه ریز ( خصوصی و دولتی ) ، عدم آگاهی این بخش از گردشگری می باشد . حتی بسیاری از مواقع پروژه ها و طرح های خرد دولتی با شکست مواجه می شود . بیشتر اوقات ساخت مراکز تفریحی و فراغتی برای اهالی بومی با سایت های توریستی اشتباه گرفته می شود و همین امر موجب شکست می شود . شورای شهر و شهرداری شاید مهمترین ذیربط های سرمایه گذاری دولتی ( بودجه ) باشند .تا کنون از طرف این ارگان ها سر سوزنی سرمایه گذاری در بخش گردشگری بطور مفید و کارآمد صورت نگرفته است . علیرغم اینکه مهمترین توانمندی رودبار قصران توریسم می باشد . متأسفانه یکی از معضلات و مشکلات رودبار قصران عدم مردم سالاری و احترام به حقوق مردم از طرف این ارگان ها می باشد .مخصوصا شورای شهر که از اهالی بومی انتخاب شده از طرف مردم تشکیل شده است . متأسفانه اینطور که به نظر می رسد این افراد کمترین علم و دانشی در مورد اقتصاد و برنامه ریزیِ توسعه ، برنامه ریزی توریسم و جغرافیای برنامه ریزی شهری ندارند . وحتی از نیروهای متخصص نیز در برنامه ریزی ها استفاده نمی کنند . از آن بدتر اینکه هیچگونه نظرسنجی و مصاحبه ای با اهالی بومی ، قبل از پرداختن به طرح ها صورت نمی گیرد. علیرغم اینکه نظرسنجی می تواند در پیشبرد اهداف و توسعه شهری مخصوصا در حوزه های کوچکتر بسیار مفید و موثر واقع شود . به همین علل شاهد شکست و اشتباه بیشتر طرح های شورای شهر و شهرداری و هدر رفتن سرمایه دولتی بوسیله آنها هستیم .برای مثال صدها میلیون ریال هزینه می شود برای ساخت ایستگاه اتوبوسی که در ثروتمندترین شهر جهان نیز چنین ایستگاه اتوبوسی ساخته نمی شود ؛ این در حالی است که شهر اوشان فشم میگون اصلا اتوبوس ندارد!!!!!!!! و جالبتر اینکه مجددا میلیونها ریال هزینه می شود تا دو سال بعد آن را خراب کنند. اگر این ارگانها تا حد بسیار اندکی دانش جغرافیای شهری و اقتصاد داشتند، قطعا مرتکب چنین اشتباهی نمی شدند . هر چند از این قبیل هدررفت ها و اشتباهات ، فراوان در برنامه ریزی شهری رودبار قصران یافت می شود . در چنین مواقعی یعنی زمانیکه برنامه ریزان و سیاستگذارانِ فاقد صلاحیت ، بطور نظام کدخدامنشی و بدون در نظر گرفتن تخصص و تجربه کاری ، انتخاب می شوند ، بهترین راهکار اجرای نظرسنجی قبل از طرح ها می باشد. یک سیستم چند نفره براحتی می تواند از پس این کار ( نظرسنجی ) برآید. فایده این نظرسنجی ها که در بسیاری از کشور های جهان مرسوم است این است که نیازهای اساسی جامعه نیز مشخص و روشن می شود و این کمکی به ارگانهای برنامه ریز نیز می باشد .
به هر حال رودبار قصران از جمله شهرهایی است که متأسفانه دچار ضعف بی برنامه گی و فقر علمی و فرهنگی در سیاستگذاری و سرمایه گذاری دولتی ، بویژه در گردشگری شده است. امیدواریم با هوشیاری مردم این مشکل حل شود !! .
از بازدیدکنندگان عزیز خواهشمندیم در نظرسنجی ما شرکت نمایند! باتشکر!
